SZUKAJ

AKTUALNOŚCI  

O tym się mówi: Nowelizacja ustawy o ochronie zwierząt wprowadzi duże zmiany w odchowie kurcząt rzeźnych

Jeszcze przed końcem 2008 roku, Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt mający na celu wdrożenie unijnej dyrektywy, która określa m.in. wielkość obsady kurcząt brojlerów.



Mowa tutaj o Dyrektywie Rady z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie ustanowienia minimalnych zasad dotyczących ochrony kurcząt utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa. Dyrektywa nakłada na wszystkie państwa członkowskie, w tym Polskę obowiązek wprowadzenia nowych przepisów do dnia 30 czerwca 2010 roku. Należy zaznaczyć, iż przyjęty termin jest ostateczny i nieodwołalny. Dyrektywa nie dotyczy tylko gospodarstw, w których liczba kurcząt jest mniejsza niż 500 szt., gospodarstw utrzymujących wyłącznie stada hodowlane, ekstensywnego chowu ściołowego i kurcząt korzystających z wolnych wybiegów oraz kurcząt odchowywanych ekologicznie.

Przyjęte zmiany dotyczą nie tylko obsady kurcząt rzeźnych, ale niemalże wszystkich najważniejszych aspektów zarządzania stadem. Jednak najwięcej emocji budzi wielkość produkcji, którą Rada Unii Europejskiej określiła w trzech wariantach.

Pierwszy wariant zakłada, iż maksymalne zagęszczenie w kurnikach w żadnym momencie nie może przekraczać 33 kg/m2 powierzchni podłogi. Jednak to nie wszystko, bo hodowcy będą musieli spełnić pewne wymogi dotyczące:
  • urządzeń do pojenia minimalizujących ryzyko wylewania wody,
  • stałego dostępu kurcząt do paszy oraz max. czas głodzenia kurcząt przed ubojem, które nie może przekraczać 12 godz.
  • stałego dostępu wszystkich kurcząt do ściółki suchej o kruchej powierzchni,
  • działania wentylacji uniemożliwiającego przegrzanie i w razie konieczności, w powiązaniu z systemami ogrzewania usunie nadmiar wilgoci,
  • hałasu - wszelkie urządzenia będą musiały działać tak, by poziom hałasu był minimalny, obejmuje to skonstruowanie, umieszczenie, obsługiwanie i utrzymywanie wyposażenia,
  • intensywności oświetlenia – min. 20 luksów mierzonej na poziomie oka ptaka, powierzchnia użytkowa w  80% oświetlona. W terminie 7 dni od wstawienia kurcząt i do 3 dni przed przewidywanym ubojem oświetlenie powinno być dostosowane do 24 godzinnego rytmu z okresami zaciemnienia trwającymi ogółem min. 6 godz., z co najmniej jednym okresem nieprzerwanego zaciemnienia wynoszącym przynajmniej 4 godz. z wyłączeniem okresów przyciemniania,
  • kontroli kurcząt, którą trzeba będzie przeprowadzać min. 2 razy dziennie, ze szczególna uwagą ukierunkowaną na symptomy wskazujące obniżenie poziomu dobrostanu lub zdrowia ptaków. Kurczęta mające poważne obrażenia, wyraźne zaburzenia zdrowotne np. trudności w chodzeniu, poważne puchliny brzuszne, wady rozwojowe oraz te, które mogą cierpieć będą poddawane leczeniu lub natychmiastowemu ubojowi.
Uwzględnia się kontakt z lekarzem weterynarii w razie konieczności, usunięcia ściółki, czyszczenia i dezynfekcji pomieszczeń oraz sprzętu po zakończonym odchowie.Obowiązkowo trzeba będzie prowadzić i przechowywać (min. 3 lata) dokumentację każdego kurnika zawierającą dane dotyczące:
  • liczby wprowadzonych kurcząt,
  • powierzchni użytkowej,
  • krzyżówki lub odmiany hodowlanej kurcząt o ile jest znana,
  • w przypadku każdej kontroli – liczby ptaków padłych ze wskazaniem przyczyn, jeśli są znane oraz liczby ptaków ubitych ze wskazaniem przyczyn,
  • liczby kurcząt pozostałych w stadzie po sprzedaży ptaków lub poddaniu ich ubojowi.
Dyrektywa pozwala na odstępstwo od omówionej normy zagęszczenia kurcząt i dopuszcza obsadę nie przekraczającą 39 kg/m2 jednakże przy spełnieniu dodatkowych wymogów do tych już istniejących. Przede wszystkim fakt chęci zwiększenia obsady z dokładną liczbą trzeba będzie zgłosić właściwym organom, czyli Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii na co najmniej 15 dni przed planowanym wstawieniem kurcząt. Dodatkowo w kurniku będzie przechowywana, udostępniana odpowiednim organom i aktualizowana dokumentacja zawierająca m.in.:
  • plan kurnika z wymiarami powierzchni zajmowanej przez kurcząt,
  • opis systemu wentylacji oraz w odpowiednich przypadkach, schładzania i ogrzewania wraz z jego lokalizacją, łącznie z parametrami przepływu powietrza, prędkości przepływu powietrza oraz temperatury,
  • informacje nt. systemów karmieni i pojenia oraz ich lokalizacją,
  • informacje dotyczące systemów alarmowych i awaryjnych systemów zasilania w razie awarii jakiegokolwiek wyposażenia elektrycznego lub mechanicznego niezbędnego dla zdrowia i dobrostanu kurcząt,
  • typ najczęściej używanej podłogi i ściółki.
Ponadto koncentracja amoniaku w kurniku nie będzie przekraczała 20 ppm, a dwutlenku węgla 3 000 ppm, mierzona na poziome głów ptaków. W przypadku, gdy temperatura zewnętrzna w cieniu przekroczy 30 0C, to w kurniku  będzie mogła być wyższa max. o 3 0C od tej na zewnątrz. Poza tym wilgotność względna w ciągu 48 godz. nie będzie mogła przekroczyć 70%, jeżeli temperatura zewnętrzna wyniesie poniżej 10 0C.

Hodowcy, którym uda się spełnić te wymagania będą mogli przyjąć trzeci wariant obsady i jeszcze zwiększyć zagęszczenie w  swoich kurnikach o dodatkowe 3 kg/m2 (42 kg/m2) podłogi, przy czym kryteria dopuszczające będą jeszcze bardziej zaostrzone.

Przede wszystkim w ciągu ostatnich dwóch kontroli fermy nie wykaże żadnych nieprawidłowości w odniesieniu do wymogów dyrektywy. Podczas monitorowania hodowca będzie musiał korzystać z wytycznych dla dobrej praktyki zarządzania. Kolejne kryterium zakłada, że w co najmniej siedmiu kolejno sprawdzanych po sobie sadach z każdego kurnika, skumulowany wskaźnik śmiertelności dziennej będzie mniejszy niż 1% + 0,06% pomnożony przez wiek stada przy uboju podany w dniach. Oznacza to, że w przypadku utrzymywania kurcząt do 42 dni życia wskaźnik śmiertelności (upadki + brakowania) powinien wynieść nie więcej niż 3,52%.

Przy czym jeśli hodowca udowodni, że przyczyna zwiększonych upadków wynika nie z jego winy, możliwe jest odstępstwo od tego kryterium.

Osobą odpowiedzialną za wypełnienie postanowień dyrektywy na każdym jej etapie będzie zarówno właściciel fermy, jak i osoba pełniąca funkcję opiekuna stada lub fermy. Inaczej mówiąc obowiązek zapewnienia ptakom dobrostanu będzie spoczywał w równej mierze na właścicielu, jak i osobie opiekującej się stadem. W razie nie dopełnienia wymogów przewidziane są kary finansowe.

Zatem faktem staje się to o czym mówiło się już od dawna i czego obawiali się najbardziej krajowi producenci mięsa kurcząt rzeźnych. Nie można bowiem nie zauważyć, że dyrektywa chyba najbardziej uderzy w polskich hodowców.  Polska długo walczyła na unijnej arenie o dopuszczenie obsady kurcząt do 42 kg/m2 powierzchni. Najpóźniej do 30 czerwca 2010 roku obowiązuje nas obsada kurcząt nie przekraczająca od 5 tyg. życia ptaków 17 sz/m2. 

Źródło: DYREKTYWA RADY 2007/43/WE z dnia 28 czerwca 2007 r.w sprawie ustanowienia minimalnych zasad dotyczących ochrony kurcząt utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa.



powrót do spisu artykułów



realizacja: e-solution 2009